Hoe thee vanuit Azië en Afrika in jouw kopje op kantoor belandt
Je pakt op kantoor een theezakje, vult je glas met heet water en loopt weer terug naar je bureau. Twee minuten werk. Alleen heeft de thee in dat zakje tegen die tijd al een veel langere reis achter de rug.
Voordat een paar gram thee in Nederland belandt, zijn de bladeren geteeld, geplukt, verwerkt, gesorteerd, gemengd, verpakt en vervoerd. Van een groene struik in Azië of Afrika naar de theebox naast de koffiemachine: dit is de reis van jouw kop thee.
Alles begint bij Camellia sinensis
Zwarte thee, groene thee, witte thee en oolong hebben iets belangrijks gemeen: ze kunnen allemaal van dezelfde plant komen, Camellia sinensis.
De plant heeft zijn natuurlijke oorsprong in delen van Azië, maar wordt tegenwoordig in veel meer landen geteeld. Bekende productiegebieden liggen onder andere in China, India en Sri Lanka, maar ook Oost-Afrikaanse landen als Kenya en Rwanda spelen een belangrijke rol in de moderne theewereld.
De pluk is pas het begin
Op theeplantages worden jonge bladeren en knoppen geoogst. Daarna begint de klok eigenlijk meteen te lopen. Vers blad moet naar de fabriek om verder verwerkt te worden.
Bij kwalitatieve thee is zorgvuldig omgaan met dat verse blad belangrijk. Kneuzing, uitdroging en tijd hebben invloed op wat er later met het blad gebeurt. De route van plant naar fabriek hoort daarom net zo goed bij het productieproces als het drogen en sorteren daarna.
Zo wordt groen blad zwarte thee
Voor zwarte thee wordt vers blad meestal eerst verwelkt. Daarbij verliest het een deel van zijn vocht en wordt het soepeler. Daarna worden de bladeren gerold of op een andere manier gebroken, waardoor processen in het blad op gang komen.
Vervolgens krijgt het blad tijd om te oxideren. Dat is een belangrijke stap voor de ontwikkeling van kleur en aroma. Tot slot wordt de thee gedroogd, zodat het proces wordt gestopt en het product stabiel genoeg wordt voor verdere verwerking en vervoer.
Groene thee kiest een andere route
Bij groene thee wordt oxidatie juist snel afgeremd door het blad te verhitten, bijvoorbeeld door stomen of pan-firing. Daarna volgen stappen als rollen en drogen.
Het verschil tussen zwarte en groene thee zit dus niet in een totaal andere plant, maar vooral in wat er na het plukken met het blad gebeurt. Dat maakt thee bijzonder ,want met dezelfde basisgrondstof kun je veel verschillende stijlen maken.
Sorteren, blenden en verpakken
Na het drogen wordt thee gesorteerd. Afhankelijk van het eindproduct kunnen partijen daarna worden gemengd om een bepaalde smaak constant te houden of om een specifieke melange te maken.
Daarna kan de thee los worden verpakt of in theezakjes terechtkomen. Bij gearomatiseerde thee of melanges kunnen daarnaast andere ingrediënten of smaakcomponenten worden toegevoegd. Zo ontstaat uiteindelijk het product dat je herkent van het doosje.
En dan blijft alleen het makkelijke deel over
Zakje kiezen. Heet water erbij. Even laten trekken.
Dat moment duurt maar een paar minuten. De reis ervoor is een stuk langer - en precies daarom is een gewoon kopje thee eigenlijk minder gewoon dan het lijkt.Benieuwd welke thee past bij jullie werkvloer? Bekijk het actuele thee-assortiment of laat een adviseur meedenken over smaak en presentatie.
Veelgestelde vragen
Thee wordt in verschillende werelddelen geteeld. Bekende productiegebieden liggen onder andere in China, India, Sri Lanka en Oost-Afrika.
Nee. Beide kunnen van Camellia sinensis worden gemaakt. Het grote verschil zit in de verwerking, vooral in de mate waarin oxidatie plaatsvindt.
Dat verschilt per theesoort. Bij zwarte thee horen doorgaans stappen als verwelken, rollen of breken, oxidatie en drogen. Groene thee wordt juist vroeg verhit om oxidatie sterk te beperken.
Door verschillende partijen te combineren kan een producent een bepaald smaakprofiel maken of ervoor zorgen dat een bekende melange door het jaar heen herkenbaar blijft.